Geslaagd werkbezoek Kameroen 2017

Van 3-10 februari bezocht een delegatie vrijwilligers van Stichting Kinderen van Abong Mbang de projecten die we in Oost-Kameroen ondersteunen. Doel van deze jaarlijkse ‘field trip’: het evalueren van de projecten waar het geld het afgelopen jaar aan is besteed en het bespreken aan welke projecten en activiteiten we het komend jaar budget toekennen.

Bepakt met zo’n 250 kilo aan kinderkleding worden we in Abong Mbang warm onthaald door de Poolse zusters Nazariusza en Alice. Met deze zusters werken we al jaren succesvol samen. Zij zijn betrouwbare samenwerkingspartners om de door ons toegekende middelen voor projecten te beheren en te verdelen. De school St Aloys en de gezondheidspost (ook wel dispensaire) in Abong Mbang die we met de stichting ondersteunen, worden door de zusters ‘gerund’ en samen met de lokale bevolking verder doorontwikkeld.

De scholen van Abong Mbang staan tijdens ons verblijf volop in het teken van de Jour de la Jeunesse op 11 februari. Onder bezielende leiding van leraren bereiden leerlingen zich intensief voor op dans-, muziek- en toneelvoorstellingen die zij op de jaarlijkse feestdag gaan opvoeren. Ook wij krijgen hierdoor vele optredens en voorstellingen te zien. Het enthousiasme en plezier is mooi om te zien. Gedurende de week bezoeken we de school en bespreken uitgebreid met de leraren wat goed gaat en wat beter kan, waar behoefte aan is en met welke prioriteit. Om de school en gezondheidspost in breder perspectief te plaatsen bezoeken we ook een middelbare school en een ziekenhuis in Abong Mbang. Later in de week reizen we door naar Djouth, verder oostwaarts, waar we de plaatselijke gezondheidspost ondersteunen evenals vijf kleine Baka-scholen rondom Djouth.

Op bezoek bij de dispensaires
Bij de gezondheidspost in Abong Mbang zien we onder meer een ‘geoliede samenwerking’ tussen staf in de wachtkamer, waar de klachten van patiënten worden opgenomen, de arts in de behandelkamers en de apotheker. Een belangrijke bijdrage hieraan spelen de laptops waarmee zij met elkaar in verbinding staan via een modern patiënt-volgsysteem. Onze bijdrage hieraan werpt zijn vruchten af.  In schril contrast met de dispensaire staat het (staats)ziekenhuis van Abong Mbang waar we een rondleiding krijgen van de directeur. De gebouwen ogen goed maar basale voorzieningen als elektriciteit en stromend water ontbreken, waardoor goed functioneren van het ziekenhuis nagenoeg onmogelijk is. We zien er dan ook nauwelijks patiënten in tegenstelling tot de dispensaire, waar de wachtkamer vol zit. De directeur spreekt vol lof over de gezondheidspost. Het bevestigt het nut van onze steun aan het werk van het dispensaire. Toch blijft in algemene zin de drempel om naar een dokter te gaan – vanwege de kosten – voor veel mensen hoog. Het voortzetten van onze financiële bijdrage aan medicijnen voor de allerarmsten is voor ons dan ook prioriteit.

Bij de gezondheidspost in Djouth worden we rondgeleid door zuster Donata. De omstandigheden zijn hier duidelijk moeilijker dan in Abong Mbang. In Djouth is er geen betrouwbare elektriciteit, geen internet en geen stromend water. Ondanks de beperkte middelen, blijkt deze dispensaire een van de beste gezondheidsposten te zijn in de wijde omgeving. Er is een kraamkliniek en voor een grote groep mensen uit de omgeving levert Donata basisgezondheidszorg, namelijk jaarlijks zo’n 3.000 consulten. De administratieve handelingen en bureaucratie zijn echter enorm en zorgen voor frustratie. Prioriteit in onze bijdrage zijn duidelijk: we hopen een bijdrage te kunnen leveren aan de aanleg van elektriciteit, stromend water in de verloskamer en de aankoop van een brancard-motor voor bezoeken aan patiënten in de omgeving.

Op bezoek bij de scholen
Door de voorbereidingen op de Jour de la Jeunesse zien we dit jaar op de scholen niet veel lessen die we kunnen bijwonen.  Op school St Aloys in Abong Mbang spreken we wel uitgebreid met het hoofd van de school en de gedreven leerkrachten. Ook leiden zij ons rond en laten ons zien hoe de lesweek en de onderwijsplanning eruit ziet. We zien onder meer de werkschriften van de leerlingen die met onze bijdrage worden gefinancierd en een belangrijke bijdrage leveren aan de kwaliteit van leren. Ook hier valt op hoeveel de leerkrachten moeten administreren.

Een van de prioriteiten hier is de restauratie van het dak van de lerarenwoningen (naast de school) en het investeren in zonnepanelen tbv elektriciteit voor de laptops en beamer in de bibliotheek van de school.

Ook brengen we een nuttig bezoek aan een middelbare school waar we uitgebreid worden rondgeleid en een aantal lessen zien. In het informaticalokaal zien we dat er voor een hele klas slechts vier computers beschikbaar zijn en concluderen we met de docent dat laptops uit Nederland hier van harte welkom zijn.

Rond Djouth bezoeken we later die week de vijf schooltjes voor met name Baka-kinderen die we met de stichting ondersteunen. De omstandigheden zijn primitiever dan in Abong Mbang. In een bijeenkomst met leerkrachten en ouders laten zij weten enorm blij te zijn met de kans die hun kinderen hebben om dichtbij huis onderwijs te volgen. Met veel waardering luisteren we ook naar de leraren die vertellen over hun lesmethode waarmee de kinderen op een speelse en afwisselende manier leren lezen, schrijven en rekenen. Geconcentreerd werken in lessen wordt afgewisseld met korte gestructureerde momenten van zingen, dansen en bewegen in de klas. Deze zogenaamde ORA-methode is inmiddels overgenomen door de St Aloys school in Abong Mbang. Het overgrote deel van de 250 kilo kleding die we hebben meegenomen verdelen we over de vijf scholen in de Baka-dorpen. Hier komt de verzamelde kinderkleding het beste op zijn plek.

Het was een boeiende en leerzame week die ons opnieuw heeft geïnspireerd om te blijven bijdragen aan projecten die het perspectief voor kinderen en hun families in Oost-Kameroen helpen te verbeteren.

Zonnepanelen Basisschool St. Aloys in Abong Mbang

Tijdens het werkbezoek aan Kameroen in februari dit jaar hebben we met het docententeam besproken voor welke activiteiten op school zij elektriciteit nodig hebben. Gebruik makend van enkele tips van Merijn de Priester van Zondermeer projecten, hebben we nu de elektriciteitsbehoefte goed in beeld gebracht. Merijn is gespecialiseerd in zonne-energie.
Ook heeft een plaatselijke leverancier/installateur van zonnepanelen een raming gemaakt van de kosten voor panelen, accu’s en installatie. Daaruit blijkt dat de totale kosten ca € 11.500 bedragen. Deze begroting valt helaas flink hoger uit dan de eerste inschattingen. Het heeft vooral te maken met de betere kwaliteit van de materialen waar we van uitgaan.
We zijn in gesprek met een fonds en benaderen bedrijven. Met bijdragen van hen en het bedrag dat we tot nu toe met hebben ingezameld via de fietstocht ‘Rondje IJsselmeer’  en door acties van Basisschool De Regenboog in De Bilt, hopen we in de loop van dit kalenderjaar voldoende financiën bijeen te hebben.
Heel goed nieuws is dat Willem Boiten ook in september 2017 de 2e editie van de Abong Mbang – fietstocht organiseert. Willem heeft al een aantal fiets-fanaten gevonden om ook dit jaar voor het goede doel te fietsen.
Wil je op de hoogte blijven van deze nieuwe fietstocht? Of weet je al zeker dat je dit keer wilt meefietsen? Stuur een mail naar info@kinderenvanabongmbang.nl en we houden je op de hoogte.

Blog: Anders in Kameroen

Onder de warme middagzon zet ik mijn eerste stappen op de rode grond van Abong Mbang. Als laatste stap ik uit het busje waarmee we van hoofdstad Yaounde naar Oost-Kameroen zijn gereisd. Eindelijk aangekomen in het stadje waar we de komende week zullen bivakkeren om de school en de gezondheidspost te bezoeken die we met onze stichting ondersteunen. Nieuwsgierig, maar ook met een wat gespannen gevoel dat ik niet herken. De afgelopen uren heb ik vanuit het busje de landschappen en het leven langs de weg gade geslagen. Comfortabel, met het raam als schild naar het leven op straat dat aan ons voorbij schiet. Onderweg zo nu en dan blikken die onze bus nakijken maar door de snelheid weer vlot uit het zicht zijn verdwenen. Nu sta ik met beide voeten middenin Afrika. In de levendige hoofdstraat van Abong Mbang. De aankomst van ons busje blijft niet onopgemerkt als deze parkeert voor de plaatselijke bank. Mijn veelal ervaren medereizigers verlaten de bus, om geld te wisselen en water te halen. Ik ben uitgestapt maar blijf in de buurt van de bus en chauffeur George. Het lijkt of alle ogen uit de straat op ons zijn gericht. Een paar mannen die de bus passeren hoor ik ‘les blancs’ roepen. De drempel om mijn medereizigers te volgen naar de winkeltjes in de hoofdstraat is mij te hoog. Voor het eerst van mijn leven ervaar ik aan den lijve hoe het voelt om een vreemdeling te zijn. Ik voel mij anders in Afrika. Een wat beklemmend gevoel. Veilig leunend tegen het busje neem ik de straatrituelen waar. Hangende jongens bij de benzinepomp wachtend op een nieuwe klant. Heen en weer rijdende taxibrommers. Een verkoper met een mand vol kuikens. Mannen en vrouwen handelend in allerlei waar. Een man die zijn etenswaar bereidt langs de weg, om te slijten aan de hongerige voorbijganger. Kleurrijke kraampjes en winkeltjes aan beide zijden van de hoofdstraat. Achter de winkels een markthal zonder dak maar vol bedrijvigheid. Mijn zintuigen sleurpen het straatbeeld op. Voor mijn gevoel wordt mijn rondkijkende blik aan alle kanten beantwoord door ogen die mij aanstaren. De werkelijkheid was mogelijk anders.

Na een kwartier stappen we weer in de bus. Op weg naar het klooster van de Poolse zusters waar we verblijven. Het voelt er als een welkome oase waar ik even kan bijkomen van mijn eerste confrontatie als blanke vreemdeling tussen de zwarte Kameroeners. Vriend en journalist Bram Vermeulen schreef over zijn jaren als correspondent in Zuid-Afrika een boek met de titel ‘Help, ik ben blank geworden’. Ik moest er direct aan denken toen ik mijn ervaring probeerde te plaatsen. Ik werd gezien als anders. Behorend bij een andere groep. Een in de ogen van de lokale bevolking blanke, en dus rijke, westerling. En natuurlijk is dat zo. Maar tegelijkertijd wil je niet zo worden bekeken en worden gezien als individu in plaats van een vertegenwoordiger van die andere groep. Mijn eerste ervaring met Abong Mbang was hiermee confronterend en heftiger dan ik van tevoren had verwacht. Maar ook leerzaam en verrijkend omdat je ervaart hoe het is om door je andere huidskleur op te vallen en vreemdeling te zijn. Al is het maar even, en bovendien in de wetenschap dat je een week later weer terug bent in je eigen comfortabele omgeving. Voor vreemdelingen elders in de wereld is dat meestal niet het geval.

In de rest van de week slaagde ik erin me los te rukken van het busje en begaf me met plezier tussen de mensen en kinderen van Abong Mbang. Ik zal altijd als anders worden gezien in Afrika. En ik kom er ongetwijfeld terug. Maar die eerste confrontatie met anders zijn zal ik niet vergeten. Gelukkig maar.

Paul Splinter

 

Lees meer over Pauls ervaringen:

 

Blog: Geluiden uit Kameroen

Wakker worden van zingende vogels in de stilte van de ochtend. Vijf over zes zegt mijn telefoon die me vergezelt onder mijn klamboe. Buiten hoor ik meer geluid. Een emmer water die wordt geleegd vermoed ik. Op de vroege ochtend is er activiteit rond de gebouwen van het klooster waar ik verblijf. Ik schuif het gordijn opzij en kijk door de gaatjes van de hor voor mijn raam de tuin in. Een man klimt de ladder van de watertoren op, twee waterreservoirs bovenop een houten bouwwerk van zo’n zes meter hoog. Hij tilt de deksels van de reservoirs op, kijkt erin en komt weer naar beneden. Hij lijkt op inspectie te zijn geweest.

Om vijf voor zeven klinken de kloosterklokken. Het gebed roept vermoed ik. Verderop kraait een haan. Hoe anders klinken de geluiden van de ochtend dan het geluid van de avond ervoor. In plaats van de rust en regelmaat van de ochtendgeluiden  klonken de geluiden van de avond naar euforie en uitbundigheid. En niet voor niets. Kameroen won de Africacup! Tot diep in de nacht steeg uit de verte een zoemend geluid van vreugde op uit het lager gelegen dorp Abong Mbang. Een cocktail van geluid van toeterende auto’s, gezang, gejuich en getrommel op potten en pannen. De finale van de Africacup keek ik eerder die avond op afstand van het feestgedruis in de huiskamer van het klooster. In het bijzijn van mijn Nederlandse reisgezellen, een Poolse en een Kameroense zuster. Na de maaltijd werden de deuren van de grote houten kast geopend en de televisie verscheen. Een bijzondere blik op de finale tussen Kameroen en Egypte. Zonder bier maar met Fanta. Na de snelle 1-0 van de Egyptenaren waren het de ‘ontembare leeuwen’ die de wedstrijd domineerden, zonder overigens te imponeren. Slordigheid troef op het moeilijke veld. De tweede helft beloofde beterschap en na de 1-1 door een doeltreffende kopbal smaakte het naar meer. Er had maar een team recht op de overwinning maar misschien was mijn blik gekleurd in deze atmosfeer. Een paar minuten voor tijd viel de fraaie en bevrijdende 2-1. Zuster Simeone sprong juichend door de kamer. Buiten steeg een indrukwekkend gejoel en getoeter op.   Op de veranda bleven wij nagenieten van het feestgedruis dat opklonk uit de verte. Met whiskey, bier en nootjes vierden wij het geluk van Kameroen op afstand mee.

Inmiddels hoor ik ook weer gezang in de verte. Nu van zingende nonnen. In het dorp is het vast stiller dan op een gewone maandagmorgen. De voetbalminnende Kameroenezen slapen hun roes uit. Straks gaan we daar maar eens poolshoogte nemen.

 

Door Paul Splinter

Autoclaven in gebruik genomen

In het voorjaar van 2015 hebben we 2 goed werkende autoclaves gekregen. Een autoclave is een apparaat om medische instrumenten te kunnen steriliseren. In de zomer van dat jaar zijn de twee apparaten naar Abong Mbang en Djouth gebracht en daar inmiddels volop in gebruik. De medewerkers bij de gezondheidsposten zijn er erg blij mee. Ze kunnen nu beter zorg verlenen aan de inwoners van Abong Mbang en Djouth.

Basisschool ZSV in Zeist beveelt onze stichting aan

Van 2007 t/m 2015 organiseerden kinderen, leerkrachten en ouders allerlei acties om de leerlingen meer te leren over het leven van kinderen in Kameroen. Ook acties om geld in te zamelen voor stichting Kinderen van Abong Mbang. Na al die jaren komt voor ZSV de tijd een nieuw goed doel te kiezen.

Graag verstrekt ZSV een aanbeveling over onze jarenlange samenwerking:

Als ik nu terugdenk aan wat onze onderlinge samenwerking en vooral de projecten van Kinderen van Abong Mbang voor ZSV en de kinderen heeft betekend: wat schiet mij dan te binnen?

  • samen
  • vertrouwen
  • enorm enthousiasme
  • concrete projecten en hulp
  • enorm begaan met de kinderen van Abong Mbang
  • reëel en zakelijk waar nodig
  • ZSV Kameroendag:
  • ideeën, inbreng en meedenken met school
  • goede foto’s maken projecten in Kameroen zichtbaar

Het was heel bijzonder hoe wij dankzij jullie inzicht hebben gekregen over het op een goede en enthousiaste manier steunen van Kinderen van Abong Mbang en het begeleiden van een project dat je aangaat. Ver weg kwam dichtbij en werd gedeeld.

Jullie schroomden niet om met ons ook dingen te delen die niet goed gingen en waarvan dus geleerd kon worden.

We haalden met onze jaarlijkse acties lang niet altijd een enorm geldbedrag binnen, maar jullie waren blij en enthousiast over de bijdrage. Leuk was ook altijd jullie uitleg aan de kinderen wat het bedrag daar – in Kameroen – aan hulp kon opleveren.

Prachtige foto’s van beroepsfotograaf Frank Diemel

Frank Diemel van Plaatwerk Fotografen (www.plaatwerk-fotografen.nl ), is in februari 2016 mee geweest op werkbezoek naar Kameroen. Hij heeft die week veel en vooral ook prachtige foto’s gemaakt. De foto’s geven een mooi beeld van de projecten en activiteiten in Abong Mbang en Djouth. Je treft de foto’s op site, onze Facebook-pagina en in de nieuwe factsheets.

Voorlezen bij mijn favoriete Juf ZW V2

Project waterpomp gereed! – een stimulans voor gezondheid en hygiene

In de loop van 2013 is de vraag gesteld of de stichting kon helpen met de bouw van een waterput bij de school. Schoon water, niet alleen voor de leerlingen van de school, maar ook voor de gezinnen die wonen in de buurt rond de school.

Een waterpomp bij de school, maakt het beter mogelijk om kinderen en hun ouders meer te leren over hygiëne en hoe je schoon water goed gebruikt. Praktische kennis die de gezondheid van kinderen en hun ouders flink verbetert. Hierdoor nemen ook de kosten af die gezinnen nu maken voor medische zorg.

De schoolleiding, ouders en omwonenden zijn verantwoordelijk voor het maken van afspraken over gebruiksregels en het beheer van de pomp.